Ана туралы жыр

Әлемнің жарығын,
Сыйладың сен маған.
Даланың әр гүлін,
Жинадың сен маған.

Ана

Құлайын деп бара жатам құлдырап,
Көңілім жүдеп, көзім алды бұлдырап,
Сол кезде бір ән естимін жақыннан,
Аққан бұлақ секілденген сылдырап.

Анаң ғана

Алаңдайтын, жанын тыныш қоймайтын
Жан жылуын сен дегенде жоймайтын
Қия басып, қателессең егерде
Анаң ғана уайымдайтын, ойлайтын

Мысық

Бір күні Бақберді
Алды да дәптерді,
Суретін тышқанның
Айнытпай сап көрді.

Жапырақтар

Жапырақтар көктемде
Бейне бір шат балақан.
Қарап өткен-кеткенге,
Шапаттайды алақан.

Алтын аймақ

Ертеде бір хан бопты,
Жүрген жері лаң бопты.
Ойламаған ел қамын,
Алтынқұмар жан бопты.

Ләззат қыз - ғажап қыз

Тапталмасын деп қазақтың кек, ары,
Тәуелсіздік туын ұстап жоғары,
Топты бастап шықты Ләззат алаңға,
Толған шақта он алтыға не бәрі.

Құдірет бар домбыра ішегінде

Құдірет бар домбыра ішегінде,
Қолыма алып қаққанмын мүшелімде.
Мен онымен қияға көтеріліп,
Мен онымен тереңге түсемін де.

Жылқышының үйінде

-Түн түнерді, ұйықтады ауыл,
Сорлы, бейбақ, атаң қайда?..
-Боран мынау, туды дауыл,
Апатайым, атам қайда?..

Балалық шағы

Балалық шағы -
Патшаның тағы,
Ала алмас оны бағалап.